اکولوژی بوم شناسی Ecology

از اواخر دهه 1980، بهره گيري از رويكرد مبتني بر پيشگيري از آلايندهها در فرآيند توليد كه به اسامي مختلفي مانند توليد پاكتر، بهره وري سبز، كمينه سازي ضايعات و ... موسوم است باعث مي شود تا با داد ه هاي كمتري، همان ميزان بهره ستانده حاصل شود. با توجه به اينكه آلاينده ها، چيزي جز تركيبي از آب، انرژي و مواد نيستند كه به معني ضرر براي واحد توليدي است، رويكرد پيشگيري از توليد آلايند هها در بسياري از كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه رواج يافته است. علاوه بر شيوه ياد شده در ادغام حفظ محيط زيست و توسعه صنعتي در سطح يك واحد توليدي، رويكرد جديدي موسوم به اكولوژي صنعتي، در دهه اخير مطرح شده كه مبتني بر سيستم اكولوژيك است. به اين معنا كه در سيستم هاي طبيعي، مواد و انرژي در همه اشكال مورد استفاده قرار مي گيرد و چيزي به نام دورريز در طبيعت باقي نمي ماند. با توجه به اينكه چرخه هاي طبيعت در شكل يك سيستم بسته عمل مي كنند، لذا ضايعاتي از آن خارج نمي شوند، اما در سيستم هاي توليدي متعارف در بخش صنعت، خروج ضايعات رايج است. در سيستم هاي توليدي كه به شكل خطي و باز عمل مي كنند. منابع در حد نامحدود متصور مي شوند و چنين پنداشته مي شود كه طبيعت قادر به جذب كليه پسماندهاي خارج شده از ضايعات از طريق سيستم هاي توليدي مزبور است. در سيستم هاي توليدي كه به صورت نيمه باز هستند و در حال حاضر رواج يافته اند. رو شهايي همچون بازيافت، كاهش مي يابد. اما در سيستم هاي مبتني بر اكولوژي صنعتي، ضايعات يك واحد، مورد استفاده واحد ديگر قرار مي گيرد و به عنوان مواد و انرژي آن به كار گرفته مي شود. در اين حالت از يك سو بر ميزان درآمد واحد اول افزوده شده و از منابع طبيعت كمتر استفاده مي شود و از سوي ديگر، به دليل عدم ورود آلودگي ها به محيط، از هزينه هاي اجتماعي كه قبلاً به جامعه تحميل مي شد جلوگيري مي شود.